ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Την Πέμπτη 20 Μάρτη η φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, διοργάνωνε σε χώρο των Πολιτικών Μηχανικών Πάτρας εκδήλωση με τίτλο “Το Πανεπιστήμιο του Αύριο”. Οι ομιλητές βέβαια θα μπορούσε να πει κανείς ότι για το χώρο της εκπαίδευσης έρχονται από το χθες: ο Πάσχος Μανδραβέλης, γνωστός δημοσιογράφος, που το μελάνι του κατασυκοφαντεί εδώ και χρόνια το φοιτητικό κίνημα και κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας, τον Σταύρο Κουμπιά, πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών, τον Αντώνη Τζε, μέλος του Συμβούλιο Ιδρύματος του Πανεπιστημίου Πατρών, γνωστό για τη φιλοκυβερνητική του προπαγάνδα εντός των σχολών και της διοίκησης του Πανεπιστημίου και για την πειθαρχική δίωξη φοιτητών για συνδικαλιστική δράση, καθώς και το δημοσιογράφο Λάμπρο Καλλαρύτη. Η αρχική σύνθεση των ομιλητών περιελάμβανε το Γρηγόρη Ψαριανό, στέλεχος της προγούμενης σύνθεσης της τρικομματικής κυβέρνησης και ενεργού υποστηρικτή της ακραίας μνημονιακής πολιτικής που ακολουθούσε, καθώς και το νυν Πρύτανη Γιώργο Παναγιωτάκη. Δυστυχώς οι δύο τελευταίοι δεν μπόρεσαν εν τέλει να παρευρεθούν προκειμένου να θέσουν τις “κόκκινες γραμμές” τους για την εκπαίδευση, όπως (δεν) έχουν κάνει σε όλα τα υπόλοιπα ζητήματα που πλήττουν τη νεολαία και το λαό ευρύτερα.
Όλο το προηγούμενο διάστημα, οι φοιτητικοί σύλλογοι μέσα από τις μαζικές τους διαδικασίες έχουν εκφράσει την ξεκάθαρη αντίθεσή τους στην αντιεκπαιδευτική πολιτική που ακολουθείται από το Υπουργείο και της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής, καθώς και στις τομές που έρχονται το άμεσα επόμενο διάστημα (εφαρμογή του νόμου-πλαισίου, διαγραφές φοιτητών, δίδακτρα κτλ) και οργάνωσαν και οργανώνουν τις διεκδικήσεις τους για Δημόσιο-Δωρεάν Πανεπιστήμιο, σίτιση-στέγαση-μετακίνηση, αξιοπρεπή εργασιακή προοπτική. Σε αυτό το πλαίσιο κι εμείς ως Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση επιλέξαμε να καλέσουμε φοιτητές σε κίνηση διαμαρτυρίας εντός της εκδήλωσης προκειμένου να καταδείξουμε ότι οι εκφραστές αυτής της πολιτικής και η φοιτητική παράταξη της κυβέρνησης δεν έχουν τίποτε να προσφέρουν στην κουβέντα για το Πανεπιστήμιο, καθώς και να θέσουμε ερωτήματα για τις πραγματικές αγωνίες των φοιτητών κόντρα στον στημένο διάλογο που είχαν ενορχηστρώσει. Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν λάβαμε καμία απάντηση επί των θεμάτων αυτών και αποχωρήσαμε καταγγέλοντας τους ομιλητές και τους διοργανωτές και η εκδήλωση συνεχίστηκε κανονικά.
Για ακόμα μια φορά, η έλλειψη πραγματικών επιχειρημάτων σε σχέση με την ακολουθούμενη πολιτική στο χώρο της εκπαίδευσης καλύφθηκε τόσο από τον ίδιο τον δημοσιογράφο όσο και από την ΝΔ από την γνωστή τακτική της κατασυκοφάντησης. Αναμενόμενες ήταν οι ανακοινώσεις περί “μειοψηφιών, κουκουλοφόρων που επιχειρούν να φιμώσουν καταξιωμένους (σύμφωνα με τη ΔΑΠ) ανθρώπους στο Πανεπιστήμιο”.Αξιοποιήθηκε σε αυτή την προσπάθεια και το περιστατικό υλικών καταστροφών στο αυτοκίνητο του Πάσχου Μανδραβέλη,

ΦΕΣΤΙΒΑΛ 4 ΑΠΡΙΛΗ

25 χρόνια Αριστερή Πρωτοβουλία Σπουδαστων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ε.Α.Α.Κ. ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από την κλιμάκωση της επίθεσης στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες του λαού και της νεολαίας. Η επίθεση αυτή είναι αποτέλεσμα και αποτελεί αναγκαίο όρο για να «επιτύχουν οι στόχοι» κυβέρνησης-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ. Ο στόχος είναι ένας: η τρομοκράτηση και η ποινικοποίηση των αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας για να μπορούν ανενόχλητοι να σαρώσουν τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις αιώνων.

Στόχο αυτής της επίθεσης αποτελεί και το φοιτητικό κίνημα, με χαρακτηριστικά τα γεγονότα στις 9/3/12 στα Γιάννενα, όταν οι φοιτητικοί σύλλογοι παρευρέθηκαν στην Σύνοδο Πρυτάνεων, για να διαμαρτυρηθούν για το νόμο Πλαίσιο και την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει. Εκεί δέχτηκαν ωμή βία και καταστολή από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα πολλά άτομα να σταλούν στο νοσοκομείο, και να συλληφθεί ένας αγωνιστής, μέλος του σχήματος της Ε.Α.Α.Κ.  στην Επιστήμη Υλικών Πάτρας, ο οποίος δικάζεται στις 21/3/14 με την κατηγορία ότι «δεν αποχώρησε από την διαδήλωση αφού είχε αντιληφθεί τις βίαιες κινήσεις του πλήθους».

Ένα ακόμα γεγονός που έρχεται να προστεθεί στην προσπάθεια της τρομοκράτησης του κινήματος και των αγωνιστών, αποτελεί και η ανώνυμη μήνυση εις βάρος του συναγωνιστή Κ.Μ. μέλους του σχήματος της Ε.Α.Α.Κ. στο Τ.Ε.Ι. Πάτρας ο οποίος κατηγορείται για διατάραξη κοινής ειρήνης, καταπάτηση ιδιωτικού ασύλου, Η μήνυση αυτή αποτελεί προσωπική καταγγελία και έχει αναφορά τους αγώνες και της κινητοποιήσεις διαρκείας που έγιναν πέρυσι στα ΤΕΙ ενάντια στο σχέδιο Αθηνά και την διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Δηλαδή επί της ουσίας προσπαθούν να ποινικοποιήσουν τους αγώνες και να τρομοκρατήσουν το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ. ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

Χτυπώντας έναν από μας χτυπούν τους χιλιάδες αγωνιστές που αγωνίστηκαν εναντίον του Σχεδίου Αθηνά και του νόμου πλαισίου, χτυπούν το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα. Ξεκαθαρίζουμε πως κανένας αγωνιστής δεν θα καταδικαστεί. Δεν τρομοκρατούμαστε από τέτοιου είδους επιθέσεις. Καλούμε τους φοιτητικούς συλλόγους να καταδικάσουν την προσπάθεια της κυβέρνησης για τρομοκράτηση και ποινικοποίηση των αγώνων και να ενισχύσουν την πάλη του φοιτητικού κινήματος ενάντια στην αντιδραστική αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται. Η καταστολή είναι αναγκαίο συμπλήρωμα της πολιτικής που εφαρμόζεται. Απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, όπου ο αντίπαλος είναι θωρακισμένος  με κάθε μέσο, η απάντηση μπορεί να έρθει μόνο μέσα από ένα οργανωμένο σε όλα τα επίπεδα φοιτητικό και ευρύτερα λαϊκό κίνημα.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΤΗΝ ΣΠΑΣΕΙ

Γιατί τελικά ξέρουμε ότι όλη αυτή η τρομοκρατία που μας ασκούν πηγάζει από την τρομοκρατία που τους προκαλεί η δύναμη του λαού. 

Ε.Α.Α.Κ. Πάτρας σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Η ΜΑΦΙΑ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ

Περίπου ένα χρόνο πριν, (Απριλιος 2013) ο γραμματέας της νεολαιας ΠΑΣΟΚ, παρέα με μπράβους, επιτέθηκε σε σπουδαστές που εκείνη τη στιγμή κινητοποιούνταν απέναντι στον πρόεδρο του ΤΕΙ. Με πρωτοφανή βιαιότητα, ξυλοκόπησαν αγωνιστές και αγωνίστριες των σπουδαστικών συλλόγων, έστειλαν αρκετούς στο νοσοκομείο κι επιχείρησαν να επιβάλλουν κλίμα τρομοκρατίας σε όλους όσους παρευρίσκονταν εκεί.

Το διάστημα που ακολούθησε η ΠΑΣΠ ένιψε τας χείρας της και ως σωστοί Πιλατοι αποποιήθηκαν τις ευθύνες, αλλά στη πραγματικότητα δεν πάτησαν ούτε μια μέρα στο ΤΕΙ φοβούμενοι την αντίδραση των σπουδαστών οι οποίοι μεσα απο τις γενικές συνελεύσεις των συλλογων καταδίκασαν το γεγονός και τους υπαίτιους. Τις δύο φορες που προσπάθησαν να ερθουν οργανωμένα στο ΤΕΙ οι φοιτητές ενθυμόυμενοι τα γεγονότα, υπερασπίστηκαν τις αποφάσεις των συλλόγων τους και τους εδειξαν πως δεν χωράνε μπραβιλίκια και τραμπουκικες λογικές.

Η αυλαία άνοιξε παλι το Σάββατο 15-02-2014 όταν μέλη της ΠΑΣΠ ΤΕΙ σε γνωστό κατάστημα της Πάτρας προπηλάκισαν και χτύπησαν φοιτητή της ΣΤΕΦ και μέλος της ΕΑΑΚ εξω απο το συγκεκριμένο νυχτερινό μαγαζί. Οι Θρασύδειλοι ΠΑΣΠίτες για άλλη μια φορά επιτέθηκαν με τις γνωστές παρακρατικές τους μεθόδους

Τέτοιες ενέργειες δεν μας φοβίζουν μας εξοργίζουν .

Καλούμε τον σύλλογο να καταδικάσει τέτοιες μαφιόζικες, παρακρατικές πρακτικές και να σταθεί ενάντια σε αυτούς που τις εφαρμόζουν.

25 χρόνια Αριστερή Πρωτοβουλία Σπουδαστών ΕΑΑΚ 

Φεστιβάλ 4 Απρίλη στο χώρο του ΤΕΙ

΄Έχουμε πόλεμο µην το γελάς µωρό µου’’

Κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ συνεχίζουν την ίδια πολιτική που οδηγεί στην εξαθλίωση νεολαία και εργαζόμενους. Με πρόφαση την κρίση καταργούν μία σειρά κατακτήσεων στο επίπεδο της εργασίας(κατάργηση της κυριακάτικης αργίας – λευκή νύχτα) , της εκπαίδευσης και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. (κινητικότητα –). Στόχος τους είναι η αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων χωρίς δικαιώματα και εργοδοτών χωρίς υποχρεώσεις. Γεγονός που φαίνεται και από την εισήγηση του ΚΕΠΕ που καταργεί τον κατώτατο μισθό στους νέους εργαζομένους και σχεδιάζει ελεγχόμενη μεταναστευτική πολιτική για δεδομένο χρονικό διάστημα . Προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση συνεχίζουν την πολιτική των Μνημονίων και της ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών αγαθών δημιουργώντας πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις.

Τα τελευταία χρόνια η επίθεση στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ εντείνεται και αναβαθμίζεται. Οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται και τα νομοσχέδια διαδέχονται το ένα το άλλο .  Η κατάσταση για την μεγαλύτερη πλειοψηφία των σπουδαστών έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Η πολιτική της εξαθλίωσης που ακλουθούν κυβέρνηση και Τροικα , έχει ως αποτέλεσμα πολλοί φοιτητές να εργάζονται χωρίς δικαιώματα για 480 ευρώ ή να είναι άνεργοι.

Του Αιγαίου οι κολασμένοι

1.    «Πόσο επιβαρύνεται ο ετήσιος προϋπολογισμός των Υπουργείων εξαιτίας των επιχειρήσεων διάσωσης των λαθρομεταναστών;» Άδωνις Γεωργιάδης σε επιστολή προς τα Υπουργεία Ναυτιλίας και Αιγαίου και Δημόσιας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη.

2.    «Φύλαξη συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται αν δεν υπάρχουν απώλειες και για να γίνω κατανοητός αν δεν υπάρχουν νεκροί.» Θάνος Πλεύρης, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

3.    «Κάντε τους το βίο αβίωτο.» Αρχηγός της ΕΛΑΣ για "παράνομους μετανάστες".

    Ξημερώματα Δευτέρας 20 Ιανουαρίου 2014, 1,5 μίλι από το Φαρμακονήσι, ανοιχτά της Λέρου, τα παραπάνω λόγια βρίσκουν ακόμη μια φορά εφαρμογή: Αλιευτικό με 28 επιβαίνοντες "παράνομους μετανάστες" ρυμουλκείται από πλωτό του Λιμενικού προς την Τουρκία εν μέσω αντίξοων καιρικών συνθηκών, 2 από τους επιβαίνοντες πέφτουν στη θάλασσα, το αλιευτικό αναποδογυρίζει. Αποτέλεσμα: 12 αγνοούμενοι πρόσφυγες (9 παιδιά και βρέφη και 3 γυναίκες), εκ των οποίων έχουν ανευρεθεί 2 σοροί. Μπορείτε να χαρείτε κύριε Πλεύρη, τα σύνορα φυλάσσονται.

    Μόνο φρίκη μπορεί να προκαλέσει το παραπάνω συμβάν. Συμβάν που δεν αποτελεί ατύχημα κατά απόπειρα διάσωσης, όπως θέλει να παρουσιάσει το Λιμενικό αλλά έγκλημα κανονικό, όπως καταδεικνύουν οι μαρτυρίες των 16 διασωθέντων καθότι το αλιευτικό αναποδογύρισε κατά την ΠΑΡΑΝΟΜΗ επιτόπια «επαναπροώθηση» των μεταναστών από το πλωτό του Λιμενικού στην Τουρκία, μακριά από τα ελληνικά ύδατα. Μετά το ναυάγιο του αλιευτικού και ενώ άνθρωποι προσπαθούσαν να σωθούν ανεβαίνοντας στο σκάφος του λιμενικού, οι λιμενικοί τους απωθούσαν ξανά στην θάλασσα, ανάμεσα τους βρέφη και οι μητέρες τους. ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΑΒΕΙ; Στην συνειδήση του λαού αυτα τα κτήνη είναι ήδη επικυρηγμένα!

    Έγκλημα το οποίο επαναλαμβάνεται (βλέπε Λαμπεντούζα προ κάποιων μηνών) και θα επαναλαμβάνεται στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των οδηγιών της (Δουβλίνου ΙΙ, της Frontex) που έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα μόνιμο υποδοχέα μεταναστών αλλα και σε σημείο συσσώρευσης τους από όλη την υπόλοιπη Ε.Ε κρατώτας τους ουσιαστικά αιχμάλωτους. Τείχη και συρματόπλεγματα έχει ορθώσει η Δύση για να προστατευτεί από τους αλλόχρωμους «βαρβάρους».Η Δύση που μιλά ασύστολα για ανθρώπινα δικαιώματα, πραγματοποιώντας άλλο τόσο «ανθρώπινες» ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Κανένας μετανάστης δεν είναι «λαθραίος» είναι άνθρωποι που πήραν το δρόμο της ξενιτιάς και ξεχύθηκαν στους τέσσερις ορίζοντες ως θύματα της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Εξαθλίωσης που φέρνουν στις πατρίδες τους οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και λοιπών ευαγών οργανισμών, οι πολυεθνικές που τρίβουν τα χέρια τους για την καμένη γη και τα φτηνά εργατικά χέρια που μένουν πίσω, το Κεφάλαιο. Πρόσφυγες παγιδευμένοι σε ένα εχθρικό περιβάλλον, με ναρκοπέδια στα χερσαία σύνορα (Έβρος) και στρατόπεδα συγκέντρωσης (Αμυγδαλέζα). «Φιλοξενούμενοι» μιας πολιτείας που τους στοχοποιεί για κάθε δεινό που έχει η ίδια φέρει στην κοινωνία. Αντικείμενα στυγνής εκμετάλλευσης (φράουλες με αίμα στη Μανωλάδα). Άνθρωποι που ζουν με το φόβο της «νόμιμης κρατικής βίας» (δηλώσεις αρχηγού ΕΛ.ΑΣ.) αλλά και του μαχαιριού του φασίστα (δολοφονία Σαχζάτ Λουκμάν από Χρυσαυγίτες). Θύματα ενός ολόκληρου συστήματος, του καπιταλισμού.

   Χθες ήταν η Λαμπεντούζα, σήμερα το Φαρμακονήσι, αύριο κάποιο άλλο σημείο, θαλάσσιο ή μη, που θα αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του ρατσισμού, της καταστολής, της κατάφωρης καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, της βάρβαρης εκμετάλλευσης της ανθρώπινης εργασίας. 

Πότε επιτέλους θα σπάσουμε την αλυσίδα;

Εσύ την Κυριακή θα πας για ψώνια;

                                      Τι παίζει με την Κυριακάτικη αργία;

Αυτή την Κυριακή 15 Δεκέμβρη τα εμπορικά καταστήματα θα λειτουργήσουν κανονικά, βάσει του αντεργατικού νόμου (Ν. 4177/13), που πέρασε μέσα στο καλοκαίρι η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και με τον οποίο καθιερώνεται η λειτουργία των καταστημάτων τουλάχιστον για 7 Κυριακές το χρόνο, ενώ με αποφάσεις των κατά τόπους περιφερειών δίνεται η δυνατότητα λειτουργίας τους και τις 52 Κυριακές του έτους.
Μετά την κατάργηση του 8ωρου στην πράξη, του 5μερου, την μετατροπή των μισθών σε χαρτζιλίκι, με την ανασφάλιστη κι επισφαλή εργασία να έχει γίνει κανόνας, προχωράνε τα σχέδιά τους ένα βήμα παρακάτω. Η συγκεκριμένη αργία, που ισχύει στην Ελλάδα από το 1909 και κερδήθηκε με τους αγώνες των ίδιων των εργατών, είναι το επόμενο θύμα στον εργασιακό μεσαίωνα που οικοδομείται για να εξυπηρετήσει την συνέχιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, στην προσπάθειά του για το ξεπέρασμα της κρίσης του. Όλοι ξέρουμε πως μπορεί σε πρώτη φάση αυτό να ισχύει για τον κλάδο του εμπορίου, όμως όπως κι όλες οι προηγούμενες αντεργατικές πολιτικές, ξεκινούν από ένα κλάδο και στη συνέχεια γίνονται κανόνας για το σύνολο του κόσμου της εργασίας.
Τι μας λέει η κυβέρνηση και οι μιντιακοί υποστηρικτές της;
Τα κυριότερα επιχειρήματα που προβάλλουν είναι ότι τη συγκεκριμένη μέρα που οι υπόλοιποι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν, θα έχουν τη δυνατότητα να εξορμήσουν με τις οικογένειές τους και με άνεση χρόνου να ψωνίσουν- καταναλώσουν. Έτσι ταυτόχρονα τα μαγαζιά θα έχουν τη δυνατότητα να βγάζουν μέρος των «σπασμένων» κι ως δια μαγείας θα γεμίσουν χρήμα οι αγορές!
Όχι να μας περνάνε και για ηλίθιους!
 Η πραγματικότητα είναι πως είμαστε σε μία εποχή που τα μαγαζιά κλείνουν κατά χιλιάδες σε όλη τη χώρα, όχι γιατί μας λείπει ο χρόνος για ψώνια, αλλά γιατί η πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία οδηγείται γρήγορα και σταθερά σε φτωχοποίηση κι εξαθλίωση. Όταν πεθαίνει κόσμος γιατί ψάχνει τρόπο να ζεσταθεί, όταν η ανεργία αυξάνεται σε δραματικά επίπεδα κι όταν η πλειοψηφία των εργαζομένων με τα ψίχουλα που παίρνουν για μισθό, καλύπτουν με το ζόρι τα απολύτως απαραίτητα, είναι γελοίο να θεωρούν ότι πιστεύουμε σε τέτοια επιχειρήματα.
Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την «απελευθέρωση» του ωραρίου εργασίας και λειτουργίας των επιχειρήσεων, ανοίγουν διάπλατα τις λεωφόρους της «ανάπτυξης». Της ανάπτυξης της κερδοφορίας του μεγάλου εμπορικού κεφαλαίου (λέγε με εμπορικά κέντρα, mall κ.α.) μέσω του ξεζουμίσματος και της εξαθλίωσης των εργαζομένων και του ξαναμοιράσματος της αγοράς με το κλείσιμο μικρών επιχειρήσεων (που δεν θα έχουν τη δυνατότητα να ανταπεξέλθουν στα επιπρόσθετα κόστη λειτουργίας γι’ ακόμα μια μέρα) και την συγκέντρωση του τζίρου σε λιγότερα χέρια.
Επομένως το ερώτημα πλέον τίθεται σε εμάς που βιώνουμε όλα αυτά που σχεδιάζουν και προωθούν εργοδότες, κυβέρνηση, τρόικα. Σε όλους εμάς που βλέπουμε τις ζωές μας, τις ανάγκες μας, τα δικαιώματα μας να συνθλίβονται από την μπότα της αγοράς. Τι θα κάνουμε τις Κυριακές που έρχονται;

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ!

Την εποχή της δομικής και βαθύτερης κρίσης του καπιταλισμού, την εποχή που καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που η ανεργία στους νέους έχει ξεπεράσει κατά πολύ το 50%, που κάθε εργασιακό και κοινωνικό δικαίωμα (κατακτήσεις όλα μετά από αγώνες και αγώνες!) τσακίζεται και κάθε ίχνος ελευθερίας χτυπιέται κι αυτό, προφανώς η εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να μην είναι κι αυτή στο στόχαστρο του μαύρου μετώπου κυβέρνησης – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ. που κάνουν ότι μπορούν για να είμαστε εμείς αυτοί που θα πληρώσουν την κρίση τους! Έτσι, είδαμε να εκτυλίσσεται η επίθεση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με το Νέο Λύκειο και τις απολύσεις τόσων και τόσων καθηγητών, έτσι βλέπουμε και την επίθεση που δέχεται το Πανεπιστήμιο στο σύνολό του, τα τελευταία χρόνια. Νόμος Διαμαντοπούλου, νόμος Αρβανιτόπουλου, σχέδιο Αθηνά, απολύσεις σε διοικητικούς! Όλα αυτά στην ίδια πάντα κατεύθυνση, την ένταση της επιχειρηματικής λειτουργίας του Πανεπιστημίου και τη μετατροπή του σε ένα ακόμα πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο.
Όλα αυτά όμως τα χουμε ξαναπεί. Αυτό για το οποίο δεν έχουμε ξαναμιλήσει, είναι η έκθεση του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) η οποία και προτείνει:
να μπουν δίδακτρα στους προπτυχιακούς φοιτητές
την αναβάθμιση και μετατροπή των ΙΕΚ σε ιδιωτικά πανεπιστήμια (κατάργηση δηλαδή του αρ.16)  και την «προσπάθεια για την αλλαγή του Συντάγματος όπου αυτό εμποδίζει τις απαιτούμενες αλλαγές» - κατάργηση δηλαδή του άρθρου 16.
οι σχέσεις εργασίας στο εσωτερικό των μέχρι πρότινος δημοσίων πανεπιστημίων να μετατραπούν στο σύνολό τους σε ατομικές συμβάσεις εργασίας, στα πρότυπα του ιδιωτικού τομέα
να υπάρξουν φοιτητικά δάνεια τα οποία και θα αποπληρώνουμε είτε με κρατήσεις από το μισθό μας (αυτόν των 400ευρώ)σαν εργαζόμενοι, είτε μέσω «προσφοράς τους στην ερευνητική-εκπαιδευτική διαδικασία» μιας και κάποιος πρέπει να κάνει και τη δουλειά των διοικητικών υπαλλήλων που απολύονται (βιβλιοθήκες, γραμματείες, εργαστήρια κλπ).

ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΛΕΦΤΑ, ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ...

5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ

             Η σφαίρα που έδινε το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη τέλος στη ζωή του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, έμελλε να πυροδοτήσει ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά ξεσπάσματα στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Συσσωρευμένη για χρόνια, άλλοτε εκφρασμένη σε συγκροτημένους αγώνες όπως στο κίνημα του 06'-07' ενάντια στο νόμο της Γιαννάκου, και άλλοτε άναρθρη , η οργή ξεχείλισε μέσα σε λίγες ώρες και κατέκλυσε τα πάντα για εβδομάδες. Οργή μιας γενιάς χωρίς φωνή, καταδικασμένη στην ανασφάλεια, με ένα μέλλον κλεμμένο και σκοτεινό. Αλλά και οργή για το κράτος και τους μηχανισμούς του που σκοτώνουν ανήλικα παιδιά στα Εξάρχεια, στοχεύοντας συνολικά στην ανυπακοή της νεολαίας. Ήταν μια κοινωνική έκρηξη που μπορεί να είχε σαν αφορμή την κρατική δολοφονία αλλά δεν ήταν αυτή και η αιτία της. Η δολοφονία ήταν απλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και ξεσκέπασε την οργή του κόσμου από ένα αβίωτο παρόν και μέλλον και για τη σαπίλα του πολιτικού συστήματος.

Ο Δεκέμβρης του ‘08 ήταν η κραυγή αντίδρασης του λαού στην ασφυκτική λιτότητα που επέτασσαν κυβέρνηση και ΕΕ μία κραυγή που κατάφερε να ρίξει την κυβέρνηση των δολοφόνων της Ν.Δ. Μια κυβέρνηση την οποία διαδέχθηκε η πιο λαομίσητη κυβέρνηση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που εφάρμοσε την πιο σκληρή πολιτική κοινωνικής καταστροφής. Πέντε χρόνια μετά το σύνθημα ‘’Στις τράπεζες λεφτά στη νεολαία σφαίρες ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες’’ , έρχεται να συμπυκνώσει τη συνέχιση της βάρβαρης πολιτικής συγκυβέρνησης κεφαλαίου-Ε.Ε.-ΔΝΤ, που παίρνει σχήμα και μορφή με τη μαύρη συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.

Μπορεί ακόμα να μην ρίχνουν σφαίρες στο ψαχνό… αλλά δεν διστάζουν καθόλου να σπρώξουν λαό και νεολαία στο γκρεμό της κοινωνικής καταστροφής ,ξεπουλώντας βασικά κοινωνικά αγαθά όπως η υγεία, η παιδεία, το ρεύμα και το νερό και υπερψηφίζοντας τον νέο μνημόνιο της λιτότητας και κοινωνικής εξαθλίωσης. Μια λιτότητα που αποτυπώνεται στη νεολαία με το χειρότερο τρόπο: Οι θέσεις εργασίας είναι περιορισμένες με την ανεργία στους νέους να έχει φτάσει το 60% , ενώ οι ελαστικά εργαζόμενοι χωρίς ασφάλιση, έρμαια της εργοδοσίας είναι πλέον κάτι παραπάνω από συχνό φαινόμενο.

Ο Δεκέμβρης ήταν η κραυγή εναντίωσης της νεολαίας στην πολιτική του κεφαλαίου και σε κάθε εκφραστή της που την ήθελε και τη θέλει περισσότερο παρά ποτέ πειθήνια, ευέλικτη χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις και διεκδικήσεις και σε τελική ανάλυση, αναλώσιμη. Νεολαία που θα αποτελέσει την καλύτερη βάση για τους αυριανούς εργαζόμενους-έρμαια της εκάστοτε εργοδοσίας. Ουσιαστικά ο Δεκέμβρης έφερε στην επιφάνεια ένα πνεύμα συνολικής αμφισβήτησης των συνθηκών ζωής που ήταν αποτέλεσμα μιας πολιτικής ασύλληπτων οικονομικών σκανδάλων, κοινωνικών αδικιών και της καθολικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Και τελικά κατάφερε να προβάλλει τη συμπυκνωμένη δυσαρέσκεια του κόσμου μέσα από μαζικές διαδηλώσεις και καταλήψεις σχολών και σχολείων. Χαρακτηριστικό είναι ότι τότε φωνάχτηκε το πρώτο ‘’φύγετε’’ στην κυβέρνηση και σε κάθε επίσημο εκφραστή της.

Σήμερα είναι πιο αναγκαία από ποτέ η εξέγερση ενάντια στην ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Σήμερα που η επίθεση γίνεται πιο σκληρή από ποτέ κόντρα στα συμφέροντα του λαού και της νεολαίας. Σήμερα που η κρατική καταστολή σε συνδυασμό με την φασιστική βία έχει γίνει κανόνας. Σήμερα πρέπει να θέσουμε το ζήτημα της συνολικής αμφισβήτησης κόντρα στο σάπιο σύστημα που καταρρέει.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/12 ΩΡΑ 10:00π.μ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Πάλη για την παιδεία των αναγκών μας!

Οι διοικητικοί στα πανεπιστήμια συνεχίζουν για 11η εβδομάδα την απεργία τους! Αυτή η απεργία που ξεκίνησε για το αυτονόητο δικαίωμα των εργαζόμενων στην εργασία, έχει πάρει τα χαρακτηριστικά ενός συνολικού αγώνα για τη δημόσια και δωρεάν παιδεία και για τη διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής εργασίας για όλους. . Εργαζόμενοι και φοιτητές μια φωνη και μια γροθιά όλο αυτό το διάστημα ζητάνε το αυτονόητο : να μπορεί να λειτουργεί το Πανεπιστήμιο Οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια έχουν επιλέξει στρατόπεδο απ’ την αρχή της μάχης και  έχουν ξεκαθαρίσει απ’ την πρώτη στιγμή ποιοι είναι απέναντί τους και δεν είναι  πέρα από όλους αυτούς που μέσα από την υποτιθέμενη εξυγίανση θέλουν να μας πείσουν ότι μπορούν να λειτουργούν τα ιδρύματα χωρίς υπαλλήλους, δηλαδή: Η κυβέρνηση της κοινωνικής βαρβαρότητας, οι μνημονιακές πολιτικές, η ΕΕ, το ΔΝΤ, δηλαδή αυτοί που 3 χρόνια τώρα εξαθλιώνουν την κοινωνία, εμάς και τις οικογένειές μας!

 Το σχέδιό των “από πάνω” για το μέλλον του πανεπιστημίου είναι ξεκάθαρο :Επιχειρηματικό πανεπιστήμιο για τις ανάγκες του κεφαλαίου.

1ο βήμα: Διάλυση πανεπιστημίου

   Είναι φανερό ότι όλοι οι νόμοι για την παιδεία απ’ το νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου μέχρι το σχέδιο Αθηνά έχουν σαν στόχο να διαλύσουν το πανεπιστήμιο που ξέραμε μέχρι σήμερα και πάνω στις στάχτες του να χτίσουν το πανεπιστήμιο που χρειάζονται.Ενα πανεπιστημιο που θα περιέχει μονο τις σχολές που είναι χρήσιμες για το κεφάλαιο ενώ τις υπόλοιπες θα τις συνχωνεύει ,για να μπορέσει να τις φέρει στα μέτρα του,ή θα τις καταργεί γιατι πλέον δεν του προσφέρουν, με ένα απλό προεδρικό διάταγμα Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ΤΕΙ Πάτρας που σήμερα βιώνει ότι άφησε στο περασμά του το σχ.Αθηνά.Η καθηστέριση του εξαμήνου,η έλληψη μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικου,οι λιστες αναμονής και τα υπεράριθμα εργαστηριακά τμηματα είναι μονο λίγα από τα προβληματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.

   Ένα βήμα πιο κοντά στην διάλυση του πανεπιστημίου έρχονται να φέρουν οι απολύσεις 1700 διοικητικών υπαλλήλων, αφού μετά από αυτές τα ΑΕΙ και ΤΕΙ θα υπολειτουργούν ή και θα κλείσουν, λόγω αδυναμίας λειτουργίας.